Szybkość reakcji enzymatycznych wzrasta jak jeden mąż ze wzrostem temperatury. Wiąże się to z podwyższeniem energii kinetycznej systemu (cząstek) plus większą częstotliwością ich zderzeń do wnętrza roztworze. Wielkość wzrostu aktywności enzymatycznej wewnątrz związki odkąd temperatury opisuje współczynnik temperaturowy Q10, przypisujący jako zmieni się szybkość reakcji wobec wzroście temperatury o 10°C:
Wpływ temperatury na działanie enzymów nie jest prostą zależnością. Aktywność rośnie co do jednego ze wzrostem temperatury, niemniej jednak zaledwie w środku takim zakresie temperatury, wewnątrz którym ferment pozostaje stabilny. Po przekroczeniu temperatury krytycznej, postępuje denaturacja termiczna enzymów także działalność nieoczekiwanie spada. Przeciętnie szybkość reakcji enzymatycznych wzrasta podwójnie wobec wzroście o każde 10°C w środku zakresie temperatur niedenaturujących struktury enzymu (Q10=2). Zatem podobnie wielkość stała Q10 ma zastosowanie zaledwie wewnątrz niedenaturującym zakresie temperatur plus jest pan znaczący na rzecz danego enzymu, również zależny od chwili energii aktywacji katalizowanej reakcji. W temperaturze optymalnej działalność enzymu jest największa. Obserwowana gorączka optymalna jest wypadkową dwóch procesów: wzrostu szybkości reakcji związanego ze wzrostem energii kinetycznej i wzrostu szybkości denaturacji termicznej enzymu w górę krytycznej temperatury. Gdy dalszy podstawy zaczyna przeważać, następuje stromizna aktywności. Większość enzymów ma optimum temperaturowe wewnątrz zakresie 30-45°C dodatkowo nieodwracalnie denaturuje dodatkowo traci działalność wewnątrz temperaturach wyższych niż 60°C. Jednak wewnątrz przypadku organizmów termofilnych (np. bakterii ze źródeł termalnych) ich enzymy zachowują działalność również osiągają maksymalną szybkość w środku podwyższonych temperaturach.
Większość enzymów ulega powolnej denaturacji poniekąd do wnętrza temperaturach optymalnych dodatkowo niższych niż krytyczna. Zależy to od chwili natury samego enzymu, stopnia jego oczyszczenia (w preparatach), oraz też od chwili pH, siły jonowej także pozostałych parametrów. Najwyższa temperatura, do wnętrza której do tej pory nie zachodzi termiczna dezaktywacja enzymu wewnątrz danych warunkach definiuje w taki sposób zwaną termostabilność enzymu[60].